تبلیغات در بوم و بر

+ پاسخ به موضوع
نمایش نتایج: از شماره 1 تا 2 , از مجموع 2

موضوع: نگرش های فرهنگی

  1. #1
    مدیر بخش فرهنگ و هنر yazdan آواتار ها
    تاریخ عضویت
    Apr 2009
    نوشته ها
    193
    تشکر
    51
    تشکر شده 159 بار در 97 پست

    پیش فرض نگرش های فرهنگی

    به نام یزدان پاک

    چنگیز پهلوان



    نگرش های فرهنگی (1)


    این یادداشت ها دربرگیرنده ی نگرش های نویسنده است به فرهنگ و جامعه.
    فراهم آوردن تعریفی واحد از «فرهنگ» نه تنها کاری آسان نیست که در اصل ناممکن است. مگر در مورد «جامعه» می توان آسان به تعریفی جامع و مانع دست یافت؟ برخی از مفاهیم به اعتبار تعریفی که پژوهشگر به دست می دهد، معنا و کاربرد دارند. از این رو بهتر است هر بار هر محققی موضوع و هدف خود را روشن گرداند تا به این اعتبار بتوان دست به سنجش زد.
    با این حال آشنایی با تعاریف به کار برده شده خالی از فایده نیست. نه فقط آشنایی با دسته ای از تعاریف همگن یا خویشاوند می تواند سودمند بیفتد بل آشنایی با نظر و عقیده ی یک نویسنده و پژوهشگر هم به ما امکان می دهد با الگو و نمونه ای خاص آشنا شویم و همین یک مورد را ژرف اندیشی کنیم.
    ریمون ویلیامز می نویسد: «فرهنگ یکی از دو سه واژه ی بغرنج در زبان انگلیسی است.» او می نویسد این نه فقط به سبب تحول پیچیده ی این واژه در شماری از زبانهای اروپایی است بل، به خصوص اکنون، به علت آن است که در چند رشته و حوزه ی برجسته ی فکری و تعدادی نظامهای شاخص علمی مورد استفاده قرار می گیرد.
    «ویلیامز» این نکته را در چاپ 1983 کتاب خود می آورد. این کتاب نخستین بار در1976 به چاپ رسید. خود او در ضمن در همین کتاب، فرهنگ را فراگرد عمومی تکامل فکری، معنوی و زیباشناختی می داند. این تعریف به تکامل و تحول اشاره دارد. مثلاً اگر بگوییم فلانی آدم با فرهنگی (= فرهیخته ای) است، یا مثالی را از زبان محاوره ی امروز فارسی تهرانی بگیریم و بگوییم؛ فلانی آدم با«کلاسی» است، در این جا فرض بر این است که فرهنگ چیزی است قابل اکتساب یعنی فرد می تواند آن را کسب کند و می تواند مقداری از آن را داشته باشد، کم یا زیاد.
    بنا برتعریفی دیگر؛ وقتی همه چیز فراموش می شود، فرهنگ تنها چیزی است که در اندیشه می ماند. این جمله را منتسب به «ادواراریو» دانسته اند. یک تعریف عام دیگر هم داریم که فرهنگ را حاصل جمع مجموعه ای از اکتسابات می داند ؛ فرهنگ مجموعه ی شناخت ها، مهارت ها و تجربیات است.
    در تعریفی دیگر؛ فرهنگ شامل دانستنی ها، باورهای دینی، کارهای هنری یا ورزشی، تصورات تخیلی و ایدئولوژیک گروهی از اشخاص است که نخبگان یا مردم را تشکیل می دهند. از اینها که بگذریم فرهنگ را اشاعه ی دانستنی ها و و انتقال ذائقه ی شناخت نیز می دانند.
    در جامعه ای ترکیبی یعنی جامعه ای که ترکیب قوم ها و زبان ها یا فرهنگ های گونه گون را به نمایش می گذارد، یا به اعتباری مبین وحدت قشرها، لایه ها و طبقات اجتماعی متنوع است، فرهنگ یعنی شناخت ساخت ها و تجلیاتی که وحدت یک جامعه را می سازند و در عین حال به اجزاء تشکیل دهنده ی خود توجه دارد.
    گاه می بینیم که حتی یک نویسنده تعاریف مختلفی از فرهنگ به دست می دهد. این بدین معنی است که نمی تواند به یک تعریف بسنده کند و کار خود را به نحو احسن پیش ببرد و توضیح دهد. برای نمونه می بینیم که ویلیامز در جایی دیگر در تعریف فرهنگ می گوید؛ فرهنگ شیوه ی خاصی از زندگی است، خواه متعلق به یک مردم، به یک دوران یا یک گروه اجتماعی باشد. شیوه ی خاص زندگی مبتنی است بر یک «روح مشترک». بنابراین تعریف فرهنگ نمایاننده ی «ویژگی» افراد و همچنین گروه ها (یا دوران ها)، گروه های قومی، اجتماعات متنوع، یا زیرگروه هاست. به این اعتبار در ضمن فرهنگ را به صورت جمع به کار می بریم و می گوییم «فرهنگ ها» . برای مثال می گویند؛ مردمان یا اقوام و فرهنگ های اتحاد شوروی قدیم متعدد بودند. این کاربرد از فرهنگ را اصطلاحاً استنباط انسان شناختی فرهنگ می نامند. در رشته ی انسان شناسی نیز استنباطات یا تعاریف مختلفی از فرهنگ یافت می شود. نویسندگان کتاب «سیاست فرهنگ» معتقدند که چنین کاربردی از فرهنگ همیشه همراه با یک صفت جلوه گر می شود؛ برای مثال می گوییم ؛ فرهنگ بومیان استرالیایی.
    استنباط تکثرگرایی از فرهنگ در حوزه ی انسان شناسی در اصل از اندیشه ی فیلسوف آلمانی قرن هجدهم به نام «یوهان هردر» نشأت گرفته است. او در برابر استنباط تک خطی و اروپا- مدار(=اروپا- محور) مفهوم «تمدن» در قرن هیجده و نوزده، مفهوم تازه ای به کار گرفت که به حضور «فرهنگ ها» یعنی به صورت جمع اشاره داشت.
    به نظر«هردر» همه ی جوامع روی تسمه ای قرار دارند که حامل توسعه ی انسانی است. این تسمه ی ناقل و حامل توسعه در مواردی در برخی از جوامع در سطح یا درجه ای پایین تر قرار دارد نسبت به برخی دیگر. در واقع این سخن «هردر» در آن زمان اهمیت بسزایی داشت. تفکر رایج کلنیالیستی برخی مردم و جوامع را فاقد فرهنگ می دانست و برخی را بافرهنگ. در نتیجه همه ی رفتارهای خشن کلنیالیستی توجیه پذیر می شد. چون «با فرهنگان» می خواستند «بی فرهنگان» را مانند خود، یعنی «بافرهنگ»، سازند.
    «هردر» می گفت مردم، جوامع، گروه های قومی و جوامع زبانی را می توان بر اساس شیوه ی زندگی آنها، بر اساس آداب و رسوم مشترک، شیوه ی تفکر و شیوه ی زیست شان از هم متمایز ساخت. به عقیده ی او هر شیوه ی زیستی از طریق چیزی تغذیه می شود که آن را «روح مشترک» می نامند، یعنی فعالیت های اجتماعی، الگوهای تفکر و شیوه های زیست هر گروه معینی از طریق چیزی بازتولید می شود که آن را «دستور» (=گرامر) یا قاعده یا نظام قواعد زندگی روزانه می نامیم؛ و این بدین معناست که ارزش های عام و مشترکی وجود دارند که فعالیت های خاص را هدایت می کنند و بدان ها معنی می دهند.
    «ریمون ویلیامز» تعریف دیگری هم از فرهنگ به دست می دهد. در این تعریف می گوید آثار و شیوه ی اجرای فعالیت های فکری به خصوص فعالیت های هنری را فرهنگ می نامیم. با این تعریف وارد حوزه ی به کل تازه ای می شویم. «جردن» و «ویدان» می گویند در این جا فرهنگ می شود موسیقی، نقاشی، ادبیات، مجسمه سازی تئاتر و فیلم. این تعریف از فرهنگ درست همان نگرشی از فرهنگ است که در یک رشته از سازمان ها و نهادهای فرهنگی عمده سربرمی کشد و به صورت نگرش غالب عمل می کند. مثلاً در نظام آموزشی، در حوزه ی رسانه ها، در حوزه ی دانشگاهی، در نشر، در موزه ها و گالری ها و جز آن. در اینجا خوب است به یاد بیاوریم که بخش درخور توجهی از سیاست گذاری های حکومت ها در حوزه ی فرهنگ در همین چارچوب طراحی می شود. این شیوه ی سیاست گذاری فرهنگی محدود ساختن حوزه ی فرهنگ و سیاست های فرهنگی است و می توان آن را روشی کلاسیک به حساب آورد. از سوی دیگر نباید از یاد برد که با این شیوه و با این تعریف به فعالیت های فرهنگی ارج نهاده می شود.
    در همین جاست که با دسترسی همه به فرهنگ و با تولید فرهنگ و عرضه ی دموکراتیک محصولات فرهنگی سروکار داریم. آنچه که تبعیض فرهنگی نامیده می شود در همین محدوده نیز سربر می کشد و اهمیت می یابد. مثلاً در کشوری مثل انگلستان تبعیض فرهنگی در ارتباط با زنان و مردمان غیرسفیدپوست و کارگران در مباحث مرتبط با «مطالعات فرهنگی» دارای اهمیت ویژه ای بود. از این گذشته می خواهیم بدانیم که همین گروه ها به چه نحو و به چه صورت در راه استیفای حقوق فرهنگی خود اقدام کرده اند و می کنند. یک نکته ی دیگر این که با این مجموعه از فعالیتهای فرهنگی بیشتر به فرهنگ توده توجه می کنیم تا فرهنگ به اصطلاح عالی که چیزی است برابر همان مفهوم فرهنگ نخبگان. به آلمانی «فرهنگ عالی» را می گویند Hochkultur و به انگلیسی می گویند High Art. گرچه این مفهوم فرهنگ عالی کاربردی وسیع دارد اما مخالفت هایی جدی هم با آن جریان داشته است و دارد. به هرحال شماری از جامعه و فرهنگ شناسان به فرهنگ توده توجه و عنایت بیشتر داشته اند.
    تصور این گروه بر این بوده است که مفهوم فرهنگ بیشتر ارتباط دارد با فرهنگ توده(popular culture) و فرهنگ رسانه های توده ای(mass media) یعنی همان رسانه های همگانی. آنچه که تولید انبوه دارد یا در اساس مبتنی بر تولید انبوه شکل گرفته است مانند روزنامه، فیلم، برنامه های رادیویی و تلویزیونی، نظام تولید و عرضه ی ویدئویی و مانند اینها به تدریج در حوزه ی مطالعات فرهنگی و جامعه شناسی فرهنگی از اهمیت فزاینده ای برخوردار می شود.
    آنچه که به نام فرهنگ یا هنر برجستگان و نخبگان عرضه می شود و به اعتباری آن را «فرهنگ عالی» می نامند مقوله ای است خاص که نیازمند توجهی جداگانه است. در زبان انگلیسی برخی تمایل دارند این مفهوم از فرهنگ را که به هنر برجستگان توجه دارد با حرف بزرگ بنویسند و از فرهنگ توده متمایز بسازند؛ Culture؛ یا می نویسند؛ High Art.
    «ریمون ویلیامز» که اندیشه هایش در چارچوب رشته ی «مطالعات فرهنگی» تحول و تکامل یافته اند همراه با رشد این دست از مطالعات به تعریف دیگری از فرهنگ نیز توجه می کند که در اساس برآمده از همین رشته در انگلستان است. در تعریفی دیگر از فرهنگ که در آغاز در کتاب معروف او به نام «واژگان کلیدی » نیامده بود، می گوید فرهنگ نظامی است راهنما و دلالتگر که از طریق آن (در ضمن) الزاماً نظم اجتماعی منتقل، بازتولید، تجربه و کشف می شود.
    این گفته ی ویلیامز به چه معناست؟ به نظر«جردن» و «ویدان» او می خواهد بگوید فرهنگ فضایی مجزا نیست، بل بعدی است از همه ی نهادهای اجتماعی مانند قلمروهای اقتصادی، اجتماعی و سیاسی. فرهنگ مجموعه ای است از اعمال «مادی» (،) که شامل معناها، ارزش ها و تبعیت ها می شود. راجع به تبعیتها به معنای پیروی، بیعت، وفاداری یا اگر اندکی صریح تر بخواهیم بگوییم یعنی سرسپردگی، پسانتر باز توضیح می دهیم. این دو نویسنده به هر حال معتقدند این تعریف ویلیامز به دو معناست؛ یکی در شکل ضعیف دیالکتیک آن که می گوید انسان ها فرهنگ را تولید می کنند و فرهنگ آنها را می آفریند، یعنی ارتباطی متقابل؛ و دیگری در تفسیری قوی تر که از نظریه ی استروکتورالیست ها (=ساختارگرایان) و پست- استروکتورالیست ها (=پس از ساختارگرایان) سربر می کشد و فرهنگ را عامل تعیین کننده ی تبعیت (=بیعت) می دانند.

    [دوست گرامی، تنها کاربران می توانند از لینک ها استفاده کنند، برای عضویت کلیک کنید!]

  2. #2
    تازه وارد juliarobert آواتار ها
    تاریخ عضویت
    Feb 2013
    نوشته ها
    2
    تشکر
    0
    تشکر شده 0 بار در 0 پست

    پیش فرض پاسخ : نگرش های فرهنگی

    مثيرة للاهتمام من المعلومات. أود الموضوع الخاص بك. شكرا لتقاسم .................
    testking
    [دوست گرامی، تنها کاربران می توانند از لینک ها استفاده کنند، برای عضویت کلیک کنید!]
    117-101
    [دوست گرامی، تنها کاربران می توانند از لینک ها استفاده کنند، برای عضویت کلیک کنید!]
    1z0-050
    [دوست گرامی، تنها کاربران می توانند از لینک ها استفاده کنند، برای عضویت کلیک کنید!]
    642-524
    [دوست گرامی، تنها کاربران می توانند از لینک ها استفاده کنند، برای عضویت کلیک کنید!]
    70-685
    [دوست گرامی، تنها کاربران می توانند از لینک ها استفاده کنند، برای عضویت کلیک کنید!]

+ پاسخ به موضوع

کلمات کلیدی این موضوع

علاقه مندی ها (Bookmarks)

علاقه مندی ها (Bookmarks)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید